ค้นหาข้อมูลวิทยานิพนธ์

Innovation application guidelines for schools administration and learners with learning loss development under Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการประยุกต์ใช้นวัตกรรมทางการบริหารสถานศึกษาและการพัฒนาผู้เรียนในภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการประยุกต์ใช้นวัตกรรมทางการบริหารสถานศึกษากับการพัฒนาผู้เรียนในภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ 3) สร้างสมการพยากรณ์การประยุกต์ใช้นวัตกรรมทางการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อพัฒนาผู้เรียนในภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ และ 4) นำเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้นวัตกรรมทางการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาผู้เรียนในภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้สอนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง จำนวน 351 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมีลักษณะเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบ่งออกเป็น 2 ตอน คือ ตอนที่ 1 แบบสอบถามการประยุกต์ใช้นวัตกรรมการบริหารสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 และตอนที่ 2 แบบสอบถามการพัฒนาผู้เรียนในภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค และการวิเคราะห์ถดถอยอย่างง่าย การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการสัมภาษณ์เชิงลึก คือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 20 คน และผู้ร่วมการสนทนากลุ่ม จำนวน 8 คน ซึ่งไม่ใช่กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ในการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง กำหนดคุณสมบัติ คือ 1) มีประสบการณ์เป็นผู้บริหารสถานศึกษาอย่างน้อย 5 ปี และ 2) ยินดีให้ข้อมูลเมื่อเกิดข้อสงสัยหรือสัมภาษณ์เพิ่มเติมได้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ใช้วิธีการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า ยืนยันข้อมูลโดยผู้ให้การสัมภาษณ์ ผู้เข้าร่วมการสนทนากลุ่มและนำเสนอด้วยรูปแบบการพรรณนา

A study on the dissemination of contemporary Chinese films in Thailand under cultural differences

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาบริบทการเผยแพร่ภาพยนตร์จีนในประเทศไทยเชิงการสื่อสารการตลาด 2) เพื่อประเมินผลกระทบทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และสังคมจากการเผยแพร่ภาพยนตร์จีนในประเทศไทย และ 3) เพื่อเสนอแนวทางเชิงกลยุทธ์และเชิงนโยบายในการพัฒนาการเผยแพร่ภาพยนตร์จีนในประเทศไทยการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้เครื่องมือวิจัย 2 รูปแบบหลัก ได้แก่ การวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก ซึ่งคัดเลือกแบบมีจุดมุ่งหมายและการคัดเลือกแบบความแตกต่าง รวมจำนวนทั้งสิ้น 46 คน ครอบคลุม 4 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มผู้ผลิตและผู้ส่งออกภาพยนตร์จีน 2) กลุ่มผู้เผยแพร่และสื่อกลางในประเทศไทย 3) กลุ่มผู้สนับสนุนและผู้มีอิทธิพล และ 4) กลุ่มผู้ชื่นชอบรับชมภาพยนตร์จีนในไทย โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านบริบท ตลาดมีลักษณะหดตัวในระยะหลังและมีการกระจุกตัวแบบสองขั้ว โดยมีการเปลี่ยนผ่านช่องทางหลักจากโรงภาพยนตร์ไปสู่แพลตฟอร์มสตรีมมิง และมีการใช้กลยุทธ์การสร้างความเป็นท้องถิ่นเชิงลึกเพื่อเอาชนะส่วนลดทางวัฒนธรรม 2) ด้านผลกระทบ พบผลกระทบเชิงบวกทางเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะการก่อให้เกิดการท่องเที่ยวเชิงภาพยนตร์อย่างไรก็ตาม ผลกระทบทางวัฒนธรรมเป็นแบบผสมผสาน กล่าวคือ ผู้ชมชื่นชมเทคโนโลยีการผลิตแต่แสดงการต่อต้านเนื้อหาที่สะท้อนอำนาจละมุนที่นำโดยรัฐอย่างชัดเจน และเกิดปรากฏการณ์การถอดรหัสแบบต่อต้านบนสื่อสังคมออนไลน์ 3) ด้านแนวทาง พบว่าต้องเผชิญแรงกดดันเชิงโครงสร้างสามชั้น จึงเสนอให้ใช้กลยุทธ์การแปลวัฒนธรรมที่เน้นสุนทรียศาสตร์แบบพุทธ การจับคู่ประเภทภาพยนตร์กับกลุ่มเป้าหมาย และการร่วมผลิตที่เน้นคุณค่าร่วมทางวัฒนธรรม ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าความสำเร็จในการเผยแพร่ภาพยนตร์จีนไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวสารเพียงอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับการปรับช่องทางและกระบวนการถอดรหัสของผู้รับสาร ภายใต้บริบทวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน ซึ่งจำเป็นต้องมีกลไกสนับสนุนระดับนโยบายและการแปลวัฒนธรรมเชิงลึกเพื่อลดส่วนลดทางวัฒนธรรมต่อไป

Public policy communication management through social media in Henan Province, People's Republic of China

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์หลัก 2 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาและอธิบายรูปแบบ กระบวนการบริหารจัดการ และกลยุทธ์การสื่อสารนโยบายสาธารณะของมณฑลเหอหนานผ่านสื่อสังคมออนไลน์ และ 2) เพื่อศึกษาการรับรู้ ความพึงพอใจ และความคาดหวังของประชาชนชาวมณฑลเหอหนานที่มีต่อการสื่อสารนโยบายดังกล่าวในบริบทของการสื่อสารสมัยใหม่ การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณอย่างเป็นระบบ ในส่วนของการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยดำเนินการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 ราย ได้แก่ ข้าราชการ นักวิชาการ และประชาชนที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์ รวมถึงการสังเกตการณ์เนื้อหาในบัญชีทางการของรัฐบาลเหอหนานในแพลตฟอร์มต่าง ๆ ได้แก่ WeChat, Weibo และ Douyin พร้อมทั้งวิเคราะห์เอกสารประกอบการสื่อสารนโยบายโดยใช้เครื่องมือวิเคราะห์ สำหรับการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 500 คน ซึ่งสุ่มจากประชาชนในมณฑลเหอหนานโดยวิธีการสุ่มหลายขั้นตอน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบค่าความสัมพันธ์, การทดสอบ t – test, ANOVA และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า มณฑลเหอหนานมีการพัฒนาระบบการสื่อสารนโยบายสาธารณะผ่านสื่อสังคมออนไลน์อย่างมีแบบแผนและครอบคลุมหลายมิติ โดยใช้แพลตฟอร์มที่หลากหลายสอดคล้องกับวัตถุประสงค์เฉพาะ ได้แก่ Weibo สำหรับข่าวด่วนและการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ WeChat สำหรับเนื้อหาเชิงลึกและการให้บริการภาครัฐ และ Douyin สำหรับการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวและวัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์ นอกจากนี้ การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลแบบเบ็ดเสร็จ เพื่ออำนวยความสะดวกในการติดต่อภาครัฐ พร้อมทั้งใช้กลยุทธ์การทำงานร่วมกับผู้มีอิทธิพลบนสื่อออนไลน์ เพื่อเพิ่มการเข้าถึงประชาชน มณฑลเหอหนานใช้รูปแบบการจัดการแบบรวมศูนย์ ภายใต้การกำกับดูแลของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและกลไกประสานงานระหว่างหน่วยงาน เพื่อให้แนวทางการสื่อสารมีเอกภาพ อย่างไรก็ตาม ก็มีการเปิดช่องให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล ซึ่งสะท้อนการปรับตัวเข้ากับการสื่อสารแบบสองทางในยุคใหม่ ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า ประชาชนมีระดับการรับรู้ ความพึงพอใจ และความคาดหวังต่อการสื่อสารนโยบายในระดับค่อนข้างสูง โดยเฉพาะในกลุ่มที่ใช้สื่อออนไลน์เป็นประจำ แต่ยังมีความเหลื่อมล้ำในด้านการเข้าถึงและการมีส่วนร่วมระหว่างประชาชนในเขตเมืองกับชนบท ปัจจัยด้านอายุ อาชีพ และความถี่ในการใช้สื่อออนไลน์มีความสัมพันธ์กับระดับการรับรู้และความพึงพอใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

The application of Artificial Intelligence Generated Content (AIGC) technology for commercial photography

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาเทคโนโลยี AIGC และผลกระทบต่อกระบวนการสร้างสรรค์และคุณภาพของภาพถ่ายธุรกิจ 2) วิเคราะห์แนวทางการผสานรวมเทคโนโลยี AIGC เข้ากับกระบวนการทำงานของการถ่ายภาพธุรกิจ และ 3) ศึกษาผลกระทบของเทคโนโลยี AIGC ต่อการพัฒนาวิชาชีพและทักษะที่จำเป็นของนักถ่ายภาพธุรกิจ การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน สำหรับส่วนเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามออนไลน์เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 326 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานผ่านโปรแกรม SPSS สำหรับส่วนเชิงคุณภาพ ดำเนินการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 15 คน ประกอบด้วยนักถ่ายภาพธุรกิจ ผู้จัดการโครงการในบริษัทโฆษณา และผู้พัฒนาเทคโนโลยี AIGC ผลการวิจัยพบว่า AIGC เป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการทำงานสร้างสรรค์และการวางแผนโครงการ ช่วยให้ผู้ประกอบการสร้างไอเดียและภาพจำลองได้อย่างรวดเร็ว (x̄ = 4.31) แต่ยังมีข้อจำกัดด้านความสมจริงและอารมณ์ของภาพ (x̄ = 3.09) และไม่สามารถทดแทนความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ (x̄ = 1.83) การผสานรวม AIGC เข้าสู่กระบวนการทำงานช่วยลดเวลาและขั้นตอนการผลิต เพิ่มความยืดหยุ่น ลดต้นทุน และเปลี่ยนบทบาทของนักถ่ายภาพไปสู่การเป็นผู้กำกับหรือผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ที่เน้นการออกแบบแนวคิดและการเล่าเรื่องเชิงศิลปะ ในขณะเดียวกัน AIGC เหมาะสมอย่างยิ่งกับงานเชิงพาณิชย์ที่ต้องการมาตรฐานสูง แต่ต้องใช้ความระมัดระวังสำหรับงานที่ต้องการความสมจริงหรือการแสดงออกทางอารมณ์ที่ลึกซึ้ง ในระยะยาว AIGC จะไม่เข้ามาแทนที่นักถ่ายภาพ แต่จะเปลี่ยนบทบาทของพวกเขาไปสู่ผู้นำทางความคิดสร้างสรรค์และผู้ใช้เครื่องมือ AI อย่างชาญฉลาด ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าคุณสมบัติของมนุษย์และวิสัยทัศน์เชิงสร้างสรรค์ยังคงเป็นคุณค่าที่ไม่สามารถถูกแทนที่ได้

Research on the ideal traits of radio and television hosts in the era of new media: a case study of Hainan Province

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณสมบัติของพิธีกรวิทยุและโทรทัศน์ในยุคสื่อใหม่ และ 2) ศึกษาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของพิธีกรวิทยุและโทรทัศน์ในยุคสื่อใหม่ตามความต้องการของผู้ชมในมณฑลไห่หนาน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน โดยการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ดำเนินรายการวิทยุและโทรทัศน์จำนวน 9 คน ครอบคลุมผู้ดำเนินรายการระดับมณฑล ระดับเมือง และผู้ดำเนินรายการอิสระบนแพลตฟอร์มสื่อใหม่ ส่วนการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างผู้ชมในมณฑลไห่หนานจำนวน 400 คน เพื่อสำรวจความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของพิธีกร ผลการวิจัยพบว่า คุณสมบัติของพิธีกรในยุคสื่อใหม่ประกอบด้วย 8 ด้านสำคัญ ได้แก่ 1) ทักษะการสื่อสาร 2) บุคลิกภาพและความน่าเชื่อถือ 3) การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 4) ความสามารถในการสร้างสรรค์คอนเทนต์ 5) ความรู้รอบตัวและการเรียนรู้ตลอดชีวิต 6) การจัดการเวลาและการทำงานภายใต้แรงกดดัน 7) จริยธรรมและความรับผิดชอบต่อสังคม และ 8) การทำงานร่วมกับผู้อื่นและการทำงานเป็นทีม ในส่วนความคิดเห็นของผู้ชม พบว่าคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของพิธีกรอยู่ในระดับสูงทุกด้าน โดยให้ความสำคัญสูงสุดกับด้านจริยธรรมและความรับผิดชอบ รองลงมาคือด้านการปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม และด้านความเชี่ยวชาญในการสร้างคอนเทนต์ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าพิธีกรในยุคสื่อใหม่จำเป็นต้องผสานทักษะวิชาชีพดั้งเดิมเข้ากับความสามารถด้านดิจิทัล ความคิดสร้างสรรค์ และความรับผิดชอบต่อสังคม ควบคู่กับการสร้างความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้ชม ทั้งนี้ ข้อมูลที่ได้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะ การฝึกอบรม และการคัดเลือกบุคลากรด้านวิทยุและโทรทัศน์ให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสื่อใหม่ในอนาคต

Communication for cultural heritage preservation: the pottery-making of the Li People in Hainan Province, China

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบและกระบวนการสื่อสารที่ชุมชนชนชาติหลีใช้ในการถ่ายทอดองค์ความรู้และการอนุรักษ์งานฝีมือเครื่องปั้นดินเผา 2) สำรวจการมีส่วนร่วมของชุมชนในการสื่อสารเพื่อการอนุรักษ์ทางวัฒนธรรม และ 3) เสนอรูปแบบการสื่อสารที่เหมาะสมสำหรับการอนุรักษ์และการฟื้นฟูเครื่องปั้นดินเผาของชนชาติหลีอย่างยั่งยืน งานวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลผ่านการวิเคราะห์เอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกตภาคสนามภายในชุมชนชนชาติหลี มณฑลไห่หนาน ประเทศจีน ผู้ให้ข้อมูลหลักประกอบด้วย ช่างฝีมือดั้งเดิม ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้นำชุมชน เจ้าหน้าที่จากหน่วยงานด้านวัฒนธรรม คนรุ่นใหม่ และนักวิชาการด้านการสื่อสารทางวัฒนธรรมและศิลปะดั้งเดิม ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการสื่อสารเพื่อการอนุรักษ์วัฒนธรรมในกลุ่มชนชาติหลีประกอบด้วย 2 ประเภทหลัก ได้แก่ การสื่อสารแบบดั้งเดิม ผ่านการบอกเล่าปากต่อปาก พิธีกรรม และการเรียนรู้จากประสบการณ์ และการสื่อสารสมัยใหม่ผ่านสื่อดิจิทัล สารคดี เว็บไซต์ และแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์ ซึ่งช่วยขยายการรับรู้และการมีส่วนร่วมของสาธารณชนในกลุ่มคนรุ่นใหม่ 2) กระบวนการสื่อสารประกอบด้วย 4 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ การเผยแพร่ข้อมูล การสร้างความตระหนักรู้ การส่งเสริมการมีส่วนร่วม และการเสริมพลังชุมชน การเล่าเรื่องทางวัฒนธรรมและการสื่อสารเชิงสัญญะสามารถถ่ายทอดความหมายเชิงสัญลักษณ์และคุณค่าของเครื่องปั้นดินเผาชนชาติหลีไปยังผู้ชมทั้งภายในและภายนอกได้อย่างมีประสิทธิภาพ 3) การมีส่วนร่วมของชุมชนมีบทบาทสำคัญต่อการอนุรักษ์ที่ยั่งยืน ชุมชนหลีมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการออกแบบกิจกรรมการสื่อสาร การจัดนิทรรศการ การผลิตสื่อ และการร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐและสถาบันวิชาการ ก่อให้เกิดกระบวนการเรียนรู้แบบสองทางที่ช่วยฟื้นฟูภูมิปัญญาดั้งเดิมในบริบทสมัยใหม่ 4) ปัจจัยสนับสนุนได้แก่ ภาวะผู้นำภายในชุมชน การสนับสนุนเชิงนโยบายจากภาครัฐ และการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ในขณะเดียวกัน ความท้าทายเกิดจากการเปลี่ยนผ่านทางเศรษฐกิจ การแข่งขันทางอุตสาหกรรม และแรงจูงใจที่ลดลงในกลุ่มคนรุ่นใหม่

A comparative study of public relations communication strategies between Universities in China and Thailand

การวิจัยเชิงคุณภาพเชิงเปรียบเทียบนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบกลยุทธ์การสื่อสารประชาสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์ไหโข่ว (HCE) ประเทศจีน และมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี (RBRU) ประเทศไทย ภายใต้บริบทวัฒนธรรม นโยบาย และโครงสร้างองค์กรที่แตกต่างกัน การวิจัยนี้ใช้การเก็บข้อมูลหลากหลายรูปแบบ ได้แก่ การทบทวนเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตการณ์ และการวิเคราะห์สื่อ โดยคัดเลือกผู้ให้ข้อมูลแบบเจาะจงจากผู้บริหาร บุคลากรประชาสัมพันธ์ คณาจารย์ นักศึกษา ศิษย์เก่า และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ระยะเวลาเก็บข้อมูลปี 2566 – 2567 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา เชิงธีม และเชิงเปรียบเทียบ พร้อมตรวจสอบความน่าเชื่อถือด้วยวิธีสามเส้า ผลการวิจัย HCE นำยุทธศาสตร์ digital – first และสื่อผสมผสาน เช่น เว็บไซต์ / แอป WeChat Weibo Douyin และกิจกรรมออฟไลน์ สร้างภาพลักษณ์ “Smart & Innovative Global Campus” ผ่านเนื้อหาแบบเรื่องเล่า ระบบ social listening และการเปิดพื้นที่ให้นักศึกษาสร้างคอนเทนต์ ผลลัพธ์เชิงปริมาณ ได้แก่ ผู้ติดตามสื่อสังคมเกิน 120,000 คน อัตรา engagement วิดีโอ Douyin เฉลี่ยร้อยละ 22 การสมัครนักศึกษาต่างชาติผ่านออนไลน์เพิ่มขึ้นร้อยละ 30 ในสองปี และเริ่มใช้ AI Chatbot รองรับคำถามแบบเรียลไทม์ ขณะที่ RBRU ยึดกรอบยุทธศาสตร์ 5 ปี ใช้การสื่อสารแบบ omnichannel โดยเว็บไซต์และพอร์ทัลข่าวเป็นศูนย์กลาง เชื่อมโยงโซเชียลมีเดียและเครือข่ายสื่อสาธารณะ (ECP – RBRU) นำเสนอเรื่องเล่าผลกระทบด้านท้องถิ่น ความยั่งยืน และบทบาทการผลิตครู กำหนด KPI รายไตรมาสเชื่อมโยงการเข้าถึง การมีส่วนร่วม การเปลี่ยนผ่านสู่การสมัคร และผลลัพธ์เชิงพื้นที่ HCE เด่นการเติบโตเชิงปริมาณและความเป็นสากล ขณะที่ RBRU เด่นคุณค่าเชิงสังคมและธรรมาภิบาลข้อมูล ทั้งสองสถาบันสอดคล้องทฤษฎีการสื่อสารองค์กร การจัดการภาพลักษณ์ ทฤษฎีเครือข่าย และกรอบ 14C ในด้านความชัดเจน ความสม่ำเสมอ และการร่วมมือผู้ทรงอิทธิพล

The role of school administrators in the era of disruption affecting teachers’ work performance in Schools under Chanthaburi Primary Educational Service Area Office 2

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิสรัปชัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2 2) ศึกษาระดับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิสรัปชันกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของครู และ 4) สร้างสมการพยากรณ์บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิสรัปชันที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของครู เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 291 คน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเครจซี่ และมอร์แกน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน โดยใช้ประเภทของสถานศึกษาเป็นชั้นของการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบ่งออกเป็น 2 ตอน คือ ตอนที่ 1 แบบสอบถามบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.91 และตอนที่ 2 แบบสอบถามประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของครู มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.96 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ (Multiple Regression Analysis)

The communication process for enhancing the market access of organic agricultural products from Chanthaburi Province to China

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการสินค้าการเกษตรอินทรีย์ของจังหวัดจันทบุรีในตลาดประเทศจีน และ 2) เพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารเพื่อส่งเสริมสินค้าการเกษตรอินทรีย์ในจังหวัดจันทบุรีสู่ตลาดประเทศจีนที่เหมาะสม โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก ได้แก่ ผู้ประกอบการธุรกิจเกษตรอินทรีย์ชาวจีน เกษตรกรอินทรีย์ในจังหวัดจันทบุรี ผู้บริหารท้องถิ่น นักวิชาการด้านการสื่อสารการเกษตร และปราชญ์ชาวบ้าน รวมทั้งการวิเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริโภคและผู้นำเข้าชาวจีนให้ความสำคัญกับมาตรฐานการรับรองอินทรีย์ ความปลอดภัย คุณภาพ รสชาติ และบรรจุภัณฑ์ที่ได้มาตรฐานสากล โดยเฉพาะทุเรียนและมังคุดอินทรีย์จากจังหวัดจันทบุรีซึ่งเป็นที่นิยมสูง นอกจากนี้ ยังพบว่าตลาดจีนมีการเติบโตต่อเนื่องทั้งในรูปแบบผลสดและผลไม้แปรรูป ซึ่งสะท้อนโอกาสทางการตลาดที่สำคัญของเกษตรอินทรีย์ไทย ในด้านกระบวนการสื่อสาร พบว่าความสำเร็จขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายด้าน ได้แก่ 1) การจัดการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่ครอบคลุมการโฆษณา การประชาสัมพันธ์ และการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 2) การสื่อสารกับภาครัฐเพื่อเข้าถึงนโยบายและมาตรการสนับสนุนที่เหมาะสม และ 3) การสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างเกษตรกร ชุมชน และผู้ประกอบการ เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือและความยั่งยืนของการผลิตและการตลาด ข้อเสนอแนะจากการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ภาครัฐควรพัฒนากลไกการสื่อสารที่ชัดเจนและเข้าถึงง่าย สนับสนุนการรับรองมาตรฐานสากล และผลักดันการสร้างตราสินค้าเกษตรอินทรีย์ไทย ในขณะเดียวกันเกษตรกรและผู้ประกอบการควรเสริมสร้างองค์ความรู้ด้านการตลาดออนไลน์ การจัดการคุณภาพ และการใช้กลยุทธ์การสื่อสารที่ตอบสนองต่อผู้บริโภคจีน เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและขยายโอกาสทางการตลาดอย่างยั่งยืน